A acampada base

“Eu penso, mais non sempre sei o que pensó”. Isto o dixo un neno. De ahí que sexa necesario na “universidade de pais” a formación do pensamento crítico que é una garantía responsable, fomenta a capacidade para razoar sobre os valores morais e éticos, toma de decisión adecuados e un longo etc. Ocupar un oco tan importante como sexa posible nos medios de comunicación e na sociedade, e importantísimo.

Facer dunha vez por todas, que os fillos sexan libres e autónomos, sin por elo, perder a vinculación social, empezando pola familiar. O longo do proceso educativo hai que asistir a progresiva independencia, fenómeno que produce tensións e conflictos. A vinculación social mediante o amor, a amizade, a participación e os sentimentos pro-sociais son tarefas compartidas e serán hábitos que terán que ensinarse dende a infancia en cuxa ensinanza deben colaborar país e docentes.

Sé el primero en comentar

Dejar una contestacion