¿Que hai da educación do talento?

benestar nenos educación¿Qué tipo de talento debemos fomentar para sobrevir neste mundo cambiante?

A intelixencia e un acto pola cal se resolven os problemas, se avanza nas suas resolucions e por conseguinte, haberá tantas intelixencias diferentes coma talentos distintos, científicos, financieiros, músicos, futbolistas, periodistas ou médicos e cada un supón una especial destreza; non todos valemos para todo; o que é un bo futbolista e un pésimo bailarín, por exemplo. Así é a vida.

A intelixencia práctica e a que guía a nosa vida, os nosos éxitos e fracasos. En definitiva: “a función principal e dirixír ben o comportamento aproveitando a capacidade de asimilar, elaborar e producir información”.

O uso da intelixencia.
Na universidade de pais, hoxe mellor que onte, saben que una cousa e a intelixencia e outra o uso que fagamos dela; é decir: “Intelixencia para vida”, que é o mesmo ca sabiduría para elixir metas. E lograr o GRAN TALENTO, permite utilizar ben as nosas destrezas e capacidades para dirixir coas nosas accións a “una vida lograda”. Eu son eu e as miñas circunstancias; si non melloro a miña circunstancia, non melloro eu.

Talento para un mundo cambiante.
Porque os nosos fillos necesitan estar moi preparados para un mundo que descoñecemos, pero que sabemos que vai a evolucionar aceleradamente.

Pregunto: ¿Para que realidade debese educar? ¿Para o presente? ¿Para o futuro previsible? ¿Para un futuro deseable? As novas tecnoloxías son un exemplo evidente do que se dí. A simbiose do ordenador e cerebro fanoslo prever, a necesidade dun talento flexible, capaz de aprender continuamente, sen sentirse anguriado, e polo tanto, fomentar talentos persoais maduros e necesario para vivir no mundo en rede sin licuarse.

A universidade de pais, debe aspirar cada vez mais, a convertirse nun observatorio de “orientación” os educadores sobre o rumbo que dunha maneira rápida vanse tomando as cousas.

“Hai que coñecer para prever e hai que prever para actuar”.

¿Isto podese aprender? A según a opinión centífica, a intelixencia depende en partes iguais de herencia e educación. Por conseguinte, o obxeto destas verbas é explicar cómo funciona a intelixencia práctica, simplemente, para mellorar as nosas propias vidas. E así temos intelixentes productivos, computacionais (cerebro-ordenador), intelixencia xeneradora, como forza matriz da nosa vida conscente, e intelixencia executiva. Todas elas son respostas afectivas que non se poden transferir os nenos que deben emerxer dentro díles.

¿Quen non vai a querer ter ideas brilantes?

¿Quen non vai a querer ter sentimentos animosos e alegres?

¿Quen non vai a querer ter tenacidade e inxénio para alcanzálos?

A teoría das “intelixencias múltiples” teñen un obxetivo craro: Detectar o tipo de intelixencia na que destaca o neno para facilitarle como en todo o seu desenrolo e axudarlle a alcanzar os fins vocacionais e aficions adecuadas o seu peculiar espectro intelixente.

“Si todo isto ten gran importancia para as nosas vidas, na calidade da cultura que nos rodea vai depender a calidade da nosa mente”.

Sé el primero en comentar

Dejar una contestacion