De cando eu fora herdeiro en Fornelos

rio Tea Fornelos Da Ribeira
Si, eu fun herdeiro do ar de Fornelos da Ribeira. Certo tempo.

Fraco de comprensión é recio de vontade. É como cada día, saía do rueiro de O Casco, e apostábame cos brazos, entraba en eido alleo, é dada a miña condición en brazo dos veciños, non me encontraba coa porta nos ollos é outras cousas semellantes. O cal, durábame os meses de verán, que me fixo gozar da miña pobreza é desesperar os que viñan a traballar as leiras da miña madriña. ¡Que Deus a teña na gloria!

Sentadiño, unhas veces, o pe da capela Santa Rosa (da miña familia), é outras no Cruceiro, viña de pasar as xentes os seus traballos das hortas, que non se atrevían a preguntar quen era. Pouca herdade é fraqueza. Na taberna de Ron, dábanme unha pastilla de chocolate, regalía de Ron porque el si sabía de quen era.

Daquela aínda se falaba dos pagos, é eu, acordara pedirlle a Deus ou por amor de Deus, de porta en porta eses pagos. Pero dábame vergoña por ser da familia de Cambra. Pensei facelo de día, non me atrevín, por ser quen era. É íame tan mal de noite. . . porque as xentes pechaban as portas cedo, é non podía arriscarme, porque me deran o pago. Con todo, pasei os meses de verán desta maneira: Lembreime da Igrexa de San Xoán, patrón da parroquia, das olivas que alí había é levalas a tenda a vendelas, é desta maneira chegou o día de partir para Vigo.

Lembraba o porque o do pan do compadre, é non do seu pai, que é a do pago cando a herdade de vostede miserado é gardado. É aínda que xa estaba prohibida na nosa santa fe católica, como eu non era santo, se non pecador, confiaba na misericordia de Deus, que non nas miñas obras, tendo a esperanza de emendarme a ela, aínda que o mellor sería ser santo é non pecador.

Deus permitiume ser Demo é non é de marabillar, especialmente coa paixón, todo se debe perdoar mais aló do que se fai por vicio. Eu, entón, non tiña nin medo nin vergoña, vinme para Vigo, prometendo non faltar o ano seguinte, como así foi.

Síguenos:

Sé el primero en comentar

Dejar una contestacion