Rañe

Rio Tea Fornelos da RibeiraPaisaxes de Fornelos da Ribeira: Rañe. O eido de Rañe, tanto os de Fornelos como o de Moreira son dunha beleza máxica.

É falando de encantamentos que nos sumiron no sortilexio, o poucos metros de As Fraguiñas ata o río Tea; é despois camiño de Pesqueiras no que se recollía entón un monxe que se lle fora o santo o ceo, escoitando os paxariños nos século XII.

O parecer, tiña unha graza especial, facéndolle comprender como podería ser a eternidade no paraíso. Se dicía que o volver a terra ninguén o recoñecería, porque había pasado trescentos anos. É comentaba, que non había lembrado tan fermoso pasaxe como este, adecuado o seu propósito. O fixera o longo do val, o mais fermoso do mundo, no que soen cantar os merlos, os xílgaros e ata os gorrións, sen esquecerse dos reiseñores, co rumor do vento entre as carballeiras que, entón, percorría o monxe, entre cereixos maceiras e viñedos.

Dicía o monxe que podería pasarse un escoitando o rumor do río Tea outros trescentos anos, pero o rumor das augas fiadas, mansiñas, distrae as meditacións, é o río Tea, dende Ponteareas ata súa desembocadura ten un valor silencioso, que poucos coñecen.

Digo eu, despois de tantos anos, que por atesourar a felicidade, chegamos o final en soidade, silencio, é co embelesamento que nos proporciona o río Tea, como as árbores que contra o que dicía Heráclito, relatan, ano tras ano, a mesma lenda dende fai tantos séculos.

¡Cantos anos poderemos seguir escoitando o rumor do río Tea! É ¡cantos escoitando o cantar dos paxaros! Xa me gustaría a min regresar o meu querido Fornelos, para escoitalos. É ¿Quen non?

Síguenos:

Sé el primero en comentar

Dejar una contestacion