Estamos no tempo das legumes

legumesDas humildes legumes cos seus innumerables valores nutritivos. Na nosa aldea de Fornelos, aló polos anos corenta, eran auténticas píldoras nutrientes e moi ricas en proteínas vexetais e vitaminas fáciles de preparar con verdura, carne e chourizo.

Fai agora 75 anos, a maioría da nosa xente xantaba un potaxe de legumes con mais ou menos acompañamento de carne(?),verdura ou bacallau, segundo as posibilidades de cada quen. Hoxe, o cambiar de ritmo de vida, a incorporación da muller o traballo, é unha equivocada idea da nutrición, o consumo foi baixando, que agora parece despuntar.

No 1.993, recuperarase o gusto polas dietas mediterráneas, cambiando un pouco as costumes. Quizais, a moda daquel tempo, ofrecía fórmulas sofisticadas como novidade, cando na realidade 10.000 anos de historia contemplan xa, o sabor e o aroma fumeante das deliciosas e nutritivas legumes.

Agora, novamente se descobren novos valores: A grande “vedette” actual dos nosos cociñeiros. Ácido folico, cuxa carencia da lugar a un determinado tipo de anemia, é trastorno de tipo nervioso. As súas cualidades son:

    -Ricas en fibra, reducen o perigo do cancro, eliminan o colesterol.
    -Alto contido en proteínas completada con carne, peixe e ovos.
    -Abundancia en fósforo e ferro.
    -Fixa o nitróxeno atmosférico no chan, mellorando a fertilidade dos campos.
    -Non tiralo caldo de cocer as legumes, que son fonte de vitaminas é minerais.

Penso eu que na actualidade o inconveniente e que hai que lembrarse na noite anterior de poñelas en remollo, e necesitan un tempo de cocción. Problema resolto coas cocidas e envasadas ou as que lle falta un fervor. Admiten tódalas preparacións é tamén de cocción rápida que evitan o remollo.
A miña familia as preparaba desta maneira:

Un cuarto de quilo de feixóns (alubias) brancas, unha pataca, un repolo ou berza, un anaco de orella ou costela de porco, 50 gramos de touciño, un codillo de porco, unha punta de xamón, outra de morcilla, unha morcilla de cebola, outra de arroz, un chourizo, unha cebola, 2 dentes de allo, 4 culleres de aceite de oliva, outra de pimentón doce e sal.

Os feixóns a remollo doce horas, en auga temperada. Despois, a cocelas cubertas de auga fría. Co codillo, touciño, xamón, orella ou costela, morcela, cebola e dente de allo picado. O repolo ou a berza, ben lavados cortada en fino, cocida en auga con sal, e unha culler de azucre. Escorrida ben, é cando os feixóns que xa levaban dúas horas cocendo se sazonaba con sal e se lles engadía o chourizo, a morcilla de cebola e as patacas peladas e troceadas. Pola outra parte, se fritía o outro dente de allo, en aceite, o pimentón doce, e se vertía no cocido.

Se deixaba facer a fogo lento e o final se lle engadía a morcilla de arroz e se rectificaba o punto de sal. Así eran preparadas os feixóns que tanto nos gustaban. ¿Os animades? Xa me diredes que tal están.

Síguenos:

Sé el primero en comentar

Dejar una contestacion